شهود

چرا افرادی که شهود بالایی دارند، همیشه یک قدم جلوترند؟ چه کار باید بکنیم تا شهودمان قوی شود؟ آیا همیشه می توانیم به ندای درون مان اعتماد کنیم؟ و اینکه آیا شهود به نسبت عقل دست بالا را دارد؟

تصمیم های شهودی احساس خوبی ایجاد می‌کنند، ولی همیشه عاقلانه‌ نیستند. ما هر روز تصمیمات متعددی می‌گیریم، بعضی با ملاحظه و تأمل، بعضی شهودی و به حکم «دل». گاهی می‌خواهیم انتخاب کنیم که چه غذایی بخوریم، چه فیلمی ببینیم یا کدام پیراهن را بخریم، ولی گاهی موضوعات پیچیده‌تر می‌شوند، مثل موقع شروع‌به‌کار در حوزه‌ای جدید، یا زمانی‌که در محیط فرهنگی ناآشنایی باید به رفتار کسی واکنش نشان دهید. در هرکدام از این موقعیت‌ها باید به یکی از دو شکل بالا تصمیم بگیریم: یا با عقل یا با دل. اما چگونه می‌توان به این تصمیم رسید؟