چرا آموزش و پرورش کودکان ما متحول نمی‌شود؟

مقصود نعیمی ذاکر گفت: سند تحول آموزش و پرورش به وزارتخانه ابلاغ شده است اما تغییرات، سرعت کافی ندارد و باید بخش‌های زائد و غیر مرتبط و وزارتخانه، با همکاری مجلس شورای اسلامی و گذراندنِ قوانینِ مربوط، به‌سرعت از بدنه‌ی وزارتخانه جدا شوند. موضوعِ مدرسه‌سازی و سخت‌افزار مدرسه، به هیچ وجه به وزارت آموزش و پرورش ربط ندارد و این مهم، مأموریتِ ذاتیِ شهرداری‌ است. البته وزارتخانه باید درباره ویژگی‌های یک مدرسه‌ی ایده‌آل نظر داشته باشد و آن را به شهرداری‌ها ابلاغ کند.

او تاکید کرد: اگر بنا بر این باشد که نقش مردم در اداره‌ی مدرسه‌ها فراگیر باشد، لازم است، موضوعِ زمین و ساختمان مدرسه‌ها برای گسترش فعالیتِ بخش خصوصی مانعِ جدی نباشد، تا علاقه‌مندان به حضور در این فعالیتِ مهم، بتوانند به‌خوبی عمل کنند و هزینه‌های راه‌اندازی کاهش یابد تا سهمِ مشارکتِ مردمی افزایش یابد و مدرسه‌های خصوصی یا غیردولتی، با هزینه‌ی کمتری اداره شوند. ورود شهرداری‌ها به این عرصه و حضور خیران مدرسه‌ساز به این موضوع می‌تواند سرعت بخشد و آن‌را از عمقِ فرهنگی نیز برخوردار کند.

نعیمی ذاکر افزود: دولت باید مدرسه‌های خاص را عهده‌دار شود. در همه جای دنیا ورود به مدرسه‌های دولتی سخت است و بااهمیت؛ به دلیل اینکه دولت وقتی کوچک و چالاک بود، می‌تواند مدرسه‌های خود را براساس اهداف نظام به خوبی طراحی کند و این، نمونه‌ای باشد برای مدرسه‌های خصوصی و غیردولتی که راهبرد تلاش آنها باشد.

این فعال فرهنگی حوزه کودک و نوجوان همچنین گفت: موضوع استفاده‌ی وزارتخانه از رسانه‌ی ملی و رسانه‌های نوین، امری ضروری‌ است که باید در حوزه‌ی نرم افزاری آموزش و پرورش مورد توجه قرار گیرد. این روزها موبایل، تبلت و نظایر آن، دیگر وسایل ارتباطی دو انسان با یکدیگر نیستند و عرصه‌ی وسیعی را شامل می‌شوند که نظام آموزشیِ ما باید به آن نسبت روشنی داشته باشد.

وی گفت: وزارتخانه باید نسبتِ خود را با شورای عالی انقلاب فرهنگی، کمیسیون فرهنگی مجلس و دیگر نهادهای فرهنگی دولتی و مؤسسات خصوصی معتبر افزایش دهد و دارای تعریف روشن باشد و میزان بهره‌گیری وزارتخانه از آنهاف کاملاً روشن و هدفمند باشد.

مدیر سابقِ مرکز پویانمایی تأکید کرد: موضوع تربیت معلم و نیروی انسانی در آموزش و پرورش امری ضروری است که باید تبدیل به نهادِ قدرتمندی در کشور شود و از طریق انواعِ رسانه‌ها، این آموزش به صورت مستمر حیات داشته باشد، و از شکل‌های سنتیِ ناکار آمد باید پرهیز کرد. آموزش مربیان و معلمان باید در رسانه ی ملی جایگاه خاص، روشن و قابل تعریفی داشته باشد و امکانِ دسترسی آسان برای همه‌ی نیروهای فرهنگی وجود داشته باشد.

این مدیر انتشاراتی تصریح کرد: وزارت آموزش و پرورش باید بخش‌های ظاهراً مرتبط و باطناً غیر مرتبط را شناسایی کند. مثل ناشرانی که در وزارتخانه مأموریت ارتقاء نظام آموزشی را عهده دارند، ولی در عمل، ناشرانی متوسط هستند و روی دستِ آموزش و پرورش فقط هزینه هستند. انتشارات مدرسه و انتشارات تربیت، دو نمونه هستند؛ این درحالی است که حذف ناشران دولتی، عرصه‌ی بهره گیری از همه‌ی مؤسسات فرهنگی را بیشتر فراهم می‌کند.

نعیمی ذاکر گفت: آنچه سببِ تحقق سند تحول خواهد شد، ایجاد بستری فراگیر است برای حضور نیروهای فکری و اندیشمند برای تغییرات زیربنایی در محتوی و شکل و شیوه‌ی ارائه‌ی کتاب‌های درسی که به‌دنبال آن، نظام آموزشی، شیوه‌های سمعی و بصری و کارگاهی و آزمایشگاهی را در آن نهادسازی کند. جامعه‌ی جوان و پر انرژی دانش‌آموزی، باید از آمدن به مدرسه لذت ببرد و واقعاً آن را خانه‌ی دوم خود فرض کند و این میسر نمی‌شود؛ مگر آنکه ساختار و نمودار تشکیلاتی وزارتخانه با هوشمندی اصلاح شود و در نمودار جدید نقش مردم، و نیروهای فکری به خوبی تعریف شود.