.png "عصر ایران")
۲۴ بهمن ۱۴۰۴
به روز شده در: ۲۴ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۰:۱۴
طرز تهیه بندری گوشت چرخکرده؛ ساندویچی خوشمزه و ساده به سبک سوسیس بندری 
درس هجدهم
برای صداي پيانوي رافائل ميناسكانيان
نوازندگان و شهرها
عليرضا محمودي*
سازها عاشقان نوازندگان چيرهدستاند. چشم به راه مردان و زناني كه جنين سخت فلزيشان را، جوهره سترون پوستوارشان را و جبون بيمنفذ ايستاييشان را چون نوزادي ترد و ظريف و رها به جهان صدا قابلهگي كنند و تولدشان را به جهانشنيدن و درك چراغاني، كه ساز بي نوازنده نيست جز شيي در ميان اشياء.
براي چنين زايمان بزرگي از هيچ به هجاء و از سكوت به صدا، كه نواختن راز بزرگ آن است، نوازنده بايد سالها در آستانه شهرساز درباني و نگهباني و شب زندهداري كند. آنقدر بر در ساز بكوبد تا شهرياران صدا او را به كسوت شهروندي درآورند. سالها ميگذرد تا يك شهروند، شهردار شهر ساز شود و روحش را به روح شهر ساز بدمد. ساز شهري است، مشتاق فتح به دست شهروندي كه بهتر او را بنوزاد و او را دوباره متولد كند در باروها و بناها و برجهاي صدا و دوباره تولد و دوباره زايمان و دوباره حلول روح نوازنده در شهر ساز و دوباره شنيدن و دوباره معجزه نواهايي كه راهي ميشوند براي درك، براي فهم و براي حادثه بزرگ غنا.
شنيدن صداي پيانوي رافائل ميناسكانيان در شب بيست و يك خرداد در تالار وحدت، درك تولد صداي سازي بود كه براي نواختن با انگشتان مردي كه بيش از نيم قرن شهروندي و شهرداري و شهرياري در شهر پيانو حال خود بارويي از كلانشهر صداست، لحظهها را نفس نفس روي صحنه مي دميد در ريههاي تماشاگران. نوازنده كه كنار ساز ايستاد، انگار ساز به احترامش به آستانه آمده بود. نوازنده كه با ساز يكي شد و روح كه از سرانگشتان نوزانده كلاويهها را به كالبد ساز جاري كرد و همين كه تالار گوش شد براي سونات شماره هفت لودويگ وان بتهوون، انگار ساز مي رقصيد از خوشي. صدا ترنم نبود، ترقص بود.
رافائل ميناسكانيان، شاگرد بزرگ امانوئل مليك اصلانيان، آهنگساز و معلم بزرگ موسيقي در ايران نوازنده و مدرس بيهمتاي پيانو در ايران با اجراي چهار سونات بتهوون بار ديگر نواي ابدي و دريايي موسيقي نابغه آلماني را با نوازندگي كم نظير خود در تالارهاي تهران طنين انداخت. بدون شك شرح آنچه كه مخاطبان آن شب شنيدند تنها به شنيدن امكانپذير است و درك چنين محضري تنها به حضور ممكن. دريچههايي كه موسيقي بتهوون به جهان تا هميشه گشاده است، آن شب نغز و دلنشين در روح مخاطبان خليد و در شب تب زده خرداد وارد خيابانها شهر شد. ما شهروندان جهان صدا شده بوديم. زير بارويي كه انگشتان نوازنده بنايش كرد. سونات مهتاب بيرون بود. در حوالي حافظ، در تقاطع فردوسي. تا جايي كه چراغهاي شهر شب را به شور و صدا مهتابي كرده بودند. و اينچنين است كه شهرها عاشقان نوازندگان چيره دست اند.
* نویسنده و روزنامه نگار
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
تماشاخانه
براي چنين زايمان بزرگي از هيچ به هجاء و از سكوت به صدا، كه نواختن راز بزرگ آن است، نوازنده بايد سالها در آستانه شهرساز درباني و نگهباني و شب زندهداري كند. آنقدر بر در ساز بكوبد تا شهرياران صدا او را به كسوت شهروندي درآورند. سالها ميگذرد تا يك شهروند، شهردار شهر ساز شود و روحش را به روح شهر ساز بدمد. ساز شهري است، مشتاق فتح به دست شهروندي كه بهتر او را بنوزاد و او را دوباره متولد كند در باروها و بناها و برجهاي صدا و دوباره تولد و دوباره زايمان و دوباره حلول روح نوازنده در شهر ساز و دوباره شنيدن و دوباره معجزه نواهايي كه راهي ميشوند براي درك، براي فهم و براي حادثه بزرگ غنا.
شنيدن صداي پيانوي رافائل ميناسكانيان در شب بيست و يك خرداد در تالار وحدت، درك تولد صداي سازي بود كه براي نواختن با انگشتان مردي كه بيش از نيم قرن شهروندي و شهرداري و شهرياري در شهر پيانو حال خود بارويي از كلانشهر صداست، لحظهها را نفس نفس روي صحنه مي دميد در ريههاي تماشاگران. نوازنده كه كنار ساز ايستاد، انگار ساز به احترامش به آستانه آمده بود. نوازنده كه با ساز يكي شد و روح كه از سرانگشتان نوزانده كلاويهها را به كالبد ساز جاري كرد و همين كه تالار گوش شد براي سونات شماره هفت لودويگ وان بتهوون، انگار ساز مي رقصيد از خوشي. صدا ترنم نبود، ترقص بود.
رافائل ميناسكانيان، شاگرد بزرگ امانوئل مليك اصلانيان، آهنگساز و معلم بزرگ موسيقي در ايران نوازنده و مدرس بيهمتاي پيانو در ايران با اجراي چهار سونات بتهوون بار ديگر نواي ابدي و دريايي موسيقي نابغه آلماني را با نوازندگي كم نظير خود در تالارهاي تهران طنين انداخت. بدون شك شرح آنچه كه مخاطبان آن شب شنيدند تنها به شنيدن امكانپذير است و درك چنين محضري تنها به حضور ممكن. دريچههايي كه موسيقي بتهوون به جهان تا هميشه گشاده است، آن شب نغز و دلنشين در روح مخاطبان خليد و در شب تب زده خرداد وارد خيابانها شهر شد. ما شهروندان جهان صدا شده بوديم. زير بارويي كه انگشتان نوازنده بنايش كرد. سونات مهتاب بيرون بود. در حوالي حافظ، در تقاطع فردوسي. تا جايي كه چراغهاي شهر شب را به شور و صدا مهتابي كرده بودند. و اينچنين است كه شهرها عاشقان نوازندگان چيره دست اند.
* نویسنده و روزنامه نگار
لینک کوتاه: کپی لینک
زمان اعلام نتایج اولیه و نهایی آزمون دکتری محمد مهاجری: پزشکیان همانطور که جلوی قانون حجاب ایستاد، باید مقابل فیلترینگ هم ایستادگی می کرد اسرائیل هیوم: دیدار محرمانه ترامپ و نتانیاهو، عجیب بود؛ ظاهری سرد و محتاطانه، اما پشت درهای بسته، فضایی کاملاً متفاوت! ابتلای ۴۸۰۰ نفر به سالک در سال جاری هشدار هواشناسی درباره بارش برف و باران تا دوشنبه رابعه مدنی در آیسییو بستری شد اسرائیل رزمایش دریایی گسترده برگزار کرد دومین ناوهواپیمابر آمریکا به خاورمیانه اعزام می شود / بزرگترین ناوهواپیمابر جهان از نزدیک ونزوئلا می آید بدترین ترکیبهای غذایی برای جذب مواد مغذی؛ خبر بد برای طرفداران قهوه کنار صبحانه کمک سگهای رباتیک به تامین امنیت جام جهانی ۲۰۲۶ معرفی بمبافکن رادارگریز H-20 چین؛ طراحی مشابه B-2 و برد بیش از 10 هزار کیلومتر کمککردن به دیگران، سرعت پیر شدن مغز را تا ۲۰ درصد کاهش میدهد کمتر از ۶ ساعت در شب میخوابید؟ این خطرات در انتظار سلامت شما خاموشی در پکن / چرا چین از ساخت «ماشین زمان» و شتابدهنده غولآسا انصراف داد؟ این گردنبند یک جاسوس است!