مداح نمایی که "رقاص" شد!

همه چیزدراین دنیا نهایتی دارد بجز حماقت انسان و طمع انسانهایی که ازاین بلاهتها استفاده میکنند

کی بوده خوب

هدف وسیله را توجیه می کند؟

مدتهاست که مداحی و نوحه خوانی در ایران بخصوص تهران، رویه انحراف آلودی را آغاز کرده است. اهمیت زیاد و بدون وجه به مداحان، خود باعث تشدید این پدیده شده است. نوآوری های سنت شکنانه که با روح عزاداری و مرثیه و سوگواری مغایر است، از جمله اشعار سبک و بی محتوا و استفاده از تحریک عواطف سطحی و بی ارزش، به کارگیری ملودیهای شاد برای نوحه خوانی، مدیحه های غلوآمیز و بعضا کفرآمیز ، تبدیل کاربری آیین سوگواری به کارناوال شادی، پخش شیرینی در شب عاشورا و چراغانی های رنگی در این ایام و ... سالهاست که در مراسم محرم و صفر به چشم می خورد و متأسفانه مردم هم این سبک های بی اصالت را می پسندند. آنها نمی دانند که این کار چه بر سر مذهب می آورد. اما بعید می دانم آنها که مروج این بدعتهایند از این امر غافل باشند.

ما ایرانیها عادت داریم هر چیزی را بیش از پیش بزرگنمائی کنیم در مداحی وقایع تاریخی و عزاداری نتیجه اش این میشه !!! تنها رقاصی نیست گل زدن به سر و صورت و صدای سگ درآوردن در مراسم عزاداری امام حسین (ع) و نوشت الفاظ رکیک بروی ماشین و .....

واقعا که؟؟؟آدم نمیدونه چی بگه؟؟؟؟

مسئله مذکور از آن جایی آغاز شد که آقای مومنی بعد از طعنه های فراوانی که قبل از محرم به ایشان رسیده بود، در قضیه ای مشابه با قضیه پیرغلام امام حسین علیه السلام , مرحوم حاج اکبر ناظم در روز هفتم محرم در هنگامه ی هروله ی سینه زنان گفتند : « بزار بگن داریم میرقصیم ... رقاصم و رقاصم , رقاصه ی عباسم ! » اکنون قضیه مرحوم حاج اکبر ناظم را بازگو می کنیم تا شاید چراغی باشد برای روشن شدن نقطه های تاریک در ذهن گرامیانی که از هر کاهی، کوه می سازند !

هنگامی که سبکی جدید در سینه زدن توسط مرحوم حاج اکبر ناظم به هیئات مذهبی رسوخ پیدا کرد عده ای در مخالفت با این شیوه عزاداری عنوان کردند که « انگار داره می زنه و می رقصه » ... نقل است که مرحوم حاج اکبر ناظم در جلسه بعدی هیئت، در پاسخ به این ادعا گفت : « رقاصم و رقاصم ، رقاصه ی عباسم » شاید در نگاه اول، این عبارت، عبارتی زشت و دور از شأن حضرت ابالفضل علیه السلام باشد؛ اما دقت در چرایی بیان چنین عبارتی می تواند به تبیین هر چه بیش تر مسئله کمک نماید. در واقع فلسفه بیان این عبارت این بود که مرحوم اکبر ناظم بگوید اگر چنانچه چنین سبکی از نظر عامه مردم رقاصی محسوب می شود پس بنده رقاصه هستم.

در این باب بارها مشاهده نموده ایم که مداحان اهل بیت علیهم السلام از جمله مرحوم سید جواد ذاکر (ره) , حاج عبدالرضا هلالی و غیره از این جنس اشعار استفاده کرده اند که از جمله می توان به شعر معروف "رقص مستی می کنم در خونه ی حسین علیهم السلام" اشاره نمود.

همچنین خواندن شعر « نوار مغز و قلبم ... » را به دروغ به آقای مومنی نسبت داده اند که به شدت تکذیب می شود.

و حسن ختام مطلب اشاره ای است به چند حدیث از معصومین صلوات الله علیهم اجمعین در باب حفظ آبروی برادر دینی ...

پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود : از مسلمانان غیبت نکنید و در پی کشف عیوب و زشتی های آنان نباشید، چون هر کس در پی کشف عیوب برادرش باشد خدا عیوب او را آشکار می کند. [ تنبیه الخواطر و نزهة النواظر، ج 1، ص 115 ]

پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود : در پی کشف اسرار و زشتی های مردم نباشید زیرا کسی که در پی زشتی برادرش باشد خدا هم زشتی او را دنبال می کند و هر کس خدا بدی های او را دنبال کند او را درون خانه اش رسوا می کند. [ همان، ج 1، ص 115 ]

امام صادق علیه السلام فرمود : هر کس از گناه و عیب برادر مؤمن خود آگاه شود و آن را آشکار کند و کتمان نکند و برای او طلب مغفرت نکند، نزد خدا مانند انجام دهنده همان گناه است و به پیامد آن مبتلاست و خدا گناه مؤمن را می بخشد و کیفرش همان آشکار شدن گناه او در دنیاست و گناه او در آخرت پنهان می ماند. [ مستدرک الوسائل، ج 9، ص 134 ]

یا علی علیه السلام