در پایین ترین سطح دیپلماتیک هم در لیبی نماینده نداریم...!

تابناك - در حالی که انقلابیون در لیبی به صورت نسبی بر کشور مسلط شده اند، با این وجود اخبار و اطلاعات رسیده از لیبی حکایت از این دارد که وزارت خارجه ایران هنوز نتوانسته است به صورت موثری مجاری ارتباطی برای ایجاد رابطه با این انقلابیون پیدا کنند.

این در حالی است که سفارت خانه های کشورهای دیگر به نوبت در طرابلس پایتخت لیبی در حال بازگشایی است و این کشورها زمان حاضر را بهترین زمان برای ایجاد ارتباط موثر با دولت و شخصیت های سیاسی آینده لیبی می دانند.

بر اساس این گزارش، در مقاله ای که در یکی از نشریات اقتصادی ترکیه روز گذشته منتشر شده بود، نویسنده این مقاله به بازرگانان و سیاسیون ترکیه هشدار داده بود که یا در همین زمان حاضر باید برای سرمایه گذاری وارد لیبی شوند و یا برای همیشه باید سرمایه گذاری در این کشور را فراموش کنند. این هشدار صریح ترک ها برای تسریع در سرمایه گذاری و ایجاد ارتباط با نظام جدید لیبی در حالی است که سیاستمداران این کشور از جمله کشورهایی بودند که تا مدت های زیادی از شناسایی مخالفان قذافی به خاطر منافع اقتصادی که در زمان قذافی داشتند، خودداری می کردند.

اما از این سو سفارتخانه ایران که از همان آغاز شورش های مخالفان در لیبی به محاق تعطیلی در آمده است، هنوز بازگشایی نشده و در چنین شرایطی که سفارتخانه ایران در این کشور فعال نیست به سختی می توان بنیان های یک ارتباط موثر با انقلابیون این کشور را پایه گذاری کرد. این در حالی است که بسیاری از متحدان قذافی با شناسایی درست زمان، اکنون می کوشند که خود را به عنوان متحدان جدید انقلابیون معرفی کنند.

گفتنی است در طول دوره زمامداری معمر قذافی رابطه دولت ایران با حکومت لیبی هیچگاه به صورت رابطه دو دولت دوست نبود و موضوع ربودن امام موسی صدر توسط حکومت قذافی همیشه به عنوان یک معضل در روابط دو کشور باقی ماند. علاوه بر این جمهوری اسلامی ایران هیچگاه معمر قذافی را به عنوان حاکمی مسلمان و خردمند که بتواند بازیگری اصلی در تحولات جهان اسلام باشد به رسمیت نشناخت و به ضرورت و به مناسبت هایی، جرقه هایی در روابط دو کشور زده می شد اما هیچگاه بهبود در روابط دو کشور حالتی دائمی به خود نگرفت لذا در حال حاضر انقلابیون لیبی که درصدد ایجاد کشوری نوین هستند را می شود با بررسی و کار عمیق دیپلماتیک شناخت و به تدریج زمینه های مشترکی را بین آنان و منافع جمهوری اسلامی ایران در لیبی ایجاد نمود. از این رو بسته بودن و تعطیلی سفارت ایران در لیبی، کشورمان را از یک فرصت تاریخی برای بهره برداری دیپلماتیک و اقتصادی در یکی از کشورهای مهم آفریقا بی بهره می سازد.

اگر چه در حال حاضر مردم لیبی از کمبود و قيمت هاي سرسام آور، کلافه به نظر مي رسند و همین افزايش مشکلات برق و آب سوخت مي تواند نگاه مردم را به انقلابيون عوض کند، اما این بهانه ای نمی شود که دستگاه سیاست خارجی کشورمان با احتیاط بیش از حد به سمت انفعال و بی عملی در این زمینه حرکت کنند.