.png "عصر ایران")
۲۳ بهمن ۱۴۰۴
به روز شده در: ۲۳ بهمن ۱۴۰۴ - ۲۲:۳۸
پرتاب موفقیتآمیز ماهواره جام جم ۱ 
درس هجدهم
ورود آدمهای خوب ممنوع!
عصبانیام از این فوتبالی که عزیزان ساختهاند. از تیم ملیای که کاپیتانش بازیکن بیباشگاه است. از لیگی که هیچ جذابیتی ندارد؛ شاید تهِ جذابیتش همان نمکپاشیهای گاهبهگاه بیرانوند باشد.
عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - صبح اینستاگرام را باز میکنم و با ویدیویی روبهرو میشوم که در آن محمدحسین میثاقی از خوب بودن وحید هاشمیان حرف میزند. انگار هر دو میدانند اینجا، جایی برای آدمهای خوب نیست.
افسوس میخورم برای تمام پانزدهـشانزده سالی که فوتبال ایران را دنبال کردم. شاید همین است که دیگر حتی ما که با این فوتبال بزرگ شدیم، هم اعصاب دیدنش را نداریم؛ چه برسد به مردم عادی.
اسکرول میکنم و به پادکست فوتبال ۳۶۰ میرسم. مجتبی هاشمی گلایه میکند از حضور امیر قلعهنویی. میگوید تیمی که حالا اینقدر بین مردم منفور شده، روزی امیدشان بود. روزی خیابانها برای دیدن بازیهایش خلوت میشد. اما حالا انگار مردم با تیم قلعهنویی قهر کردهاند. با بغضی در گلو میگوید: «کاش قلعهنویی برود.»
من دوباره اسکرول میکنم. به نظرم خود هاشمی هم میداند برای هیچکس مهم نیست. مگر ما قلعهنویی را آوردیم که با خواسته ما برود؟
عصبانیام از این فوتبالی که عزیزان ساختهاند. از تیم ملیای که کاپیتانش بازیکن بیباشگاه است. از لیگی که هیچ جذابیتی ندارد؛ شاید تهِ جذابیتش همان نمکپاشیهای گاهبهگاه بیرانوند باشد.
هیچچیز سر جای خودش نیست. از آن حرف ناصر خان حجازی سالها گذشته، اما هنوز هم در فوتبال ایران هیچ چیز سر جای خودش نیست.
نه اینکه مدافع هاشمیان باشیم و همه تقصیرها را گردن امیر قلعهنویی بیندازیم، نه!
اما نباید کار فوتبال ما به جایی میرسید که مجری، مربی، پادکستر و تماشاگر، همگی به این نتیجه برسیم که در آن امیدی نیست.
در ترس تنهایی فوتبال ایران، چراغی روشن نمانده و هر روز اوضاع خرابتر میشود.
فرقی نمیکند طرفدار مذاکره با غرب باشید یا از آنهایی که باور دارند مشکل از خودمان است؛ حالا دیگر هیچکدامتان یا بهتر بگویم هیچکداممان با این تیم ملی و این فوتبال حال خوبی نداریم. ما از نرسیدنهای پیاپی خستهایم، و در ساختار فعلی هیچ راهی برای برونرفت نمیبینیم.
به قول حامد بهداد، «به دنبال یک معجزهایم»؛ معجزهای که بیاید و این فوتبال را نجات دهد، نقطهی روشنی به ما هدیه کند — از جنس گل به خودی مراکشیها یا از جنس گل قوچاننژاد به کره.
ما بیش از هر زمان دیگری به یک خوشی جمعی نیاز داریم، جایی که همگی با هم بخندیم؛ همان چیزی که سالها تنها فوتبال میتوانست به ما ببخشد و حالا انگار خود فوتبال هم از آن ناتوان شده است.
لینک کوتاه: کپی لینک
اسماعیل بقائی: ایران تصمیم رژیم صهیونیستی برای گسترش شهرک سازی غیرقانونی در کرانه باختری را محکوم کرد ۱۱ هزار نفر در نوار غزه زیر آوار یا مفقود هستند جزئیات قوانین جدید معافیت سربازی/ این افراد برای معاف شدن فقط تا پایان سال وقت دارند پزشکیان: نزدیک به ۳۰ هزار میلیارد تومان پول بادآورده به جیب وی.پی.ان فروشها میریزیم پیام لاوروف به عراقچی ترامپ: روابط با ونزوئلا فوقالعاده است نتانیاهو: به ترامپ تأکید کردم که هر توافقی با ایران باید شامل موشکهای بالستیک و نیروهای نیابتی آن در منطقه باشد بارش برف و باران در جادههای ۱۰ استان/ ترافیک نیمهسنگین در محورهای تهران–کرج–قزوین دستگیری یکی از گروه های منافقین در استان البرز شکایت 4 ایالت تحت کنترل دموکرات ها از دولت ترامپ اتحادیه آفریقا: اقدام اسرائیل درباره «سومالیلند» بهشدت محکوم است چرا با وجود حضور همیشگی بینی، آن را نمیبینیم؟ راز فیلترهای مغز روسیه: وضعیت خاورمیانه نگرانکننده است قیمت طلای شما با میزان بیکاری مردم در آمریکا ارتباط دارد توصیه صریح منصور برزگر به حسن یزدانی؛ زمان خداحافظی فرا رسیده